Ang Labanan ng mga Screen
Ang labing-apat na nobela ni Jin Yong (金庸 Jīn Yōng) ay naangkop sa mahigit 100 serye sa TV sa loob ng apat na dekada. Ang ilan ay mga obra maestra. Ang ilan ay mga krimen laban sa panitikan. Ang agwat sa pagitan ng pinakamahusay at pinakamasamang pagsasalin ay tila distansya sa pagitan ng Bundok Hua at ilalim ng Passionless Valley (绝情谷 Juéqíng Gǔ) — kung saan, ito ay napakalaki at maaaring nakamamatay.
Para sa mga Chinese-speaking na tagapanood, ang mga nobela ni Jin Yong ay pangunahing nabubuhay sa telebisyon. Ang anyong serye — karaniwang 40 hanggang 50 na episode — ay nagbibigay ng uri ng tapat na pagsasalin na hinihingi ng kanyang malawak na mga balangkas. Ang isang dalawang oras na pelikula ay makakasaklaw lamang sa mga pangunahing punto; ang isang serye sa TV ay makakapagpahayag. Narito ang mga pagsasalin na tama ang pagkakagawa, at kung bakit sila mahalaga.
Ang Gold Standard: 1983 TVB Legend of the Condor Heroes
Ang 1983 Hong Kong TVB na produksyon ng 射雕英雄传 (Shèdiāo Yīngxióng Zhuàn) ang pagsasalin na sinusukat ang lahat ng iba pa. Ito ang Star Wars ng wuxia (武侠 wǔxiá) na telebisyon — hindi ito ang pinaka-techy na sophisticated, ngunit ito ang nag-defina ng genre para sa isang henerasyon.
Si Barbara Yung (翁美玲 Wēng Měilíng) bilang Huang Rong (黄蓉 Huáng Róng) ay mananatiling tiyak na representasyon sa screen: matalino, magalaw, labis na tapat, at nakakaantig na kaakit-akit. Si Felix Wong (黄日华 Huáng Rìhuá) bilang Guo Jing (郭靖 Guō Jìng) ay perpektong naipapahayag ang taos-pusong kasimplehan ng karakter — siya ay mukhang isang tao na tunay na hindi nauunawaan kung bakit napakapayak ng mundo.
Ang mga halaga ng produksyon ay katamtaman — ito ay 1983 Hong Kong TV, kaya asahan ang mga nakikitang kawad, mga lokasyon sa studio, at choreography ng laban na higit na umaasa sa mga anggulo ng camera kaysa sa pisikal na talento. Ngunit wala sa mga iyon ang mahalaga. Ang mga iskrip ay talas ng isip, ang pagsasama ng aktor ay nakaka-inspire, at ang mga tema ng kanta — partikular ang "铁血丹心" (Tiěxuè Dānxīn, "Iron Blood Loyal Heart") — ay naging mga permanenteng bahagi ng kulturang karaoke ng Tsina.
Ang Trahedyang Epiko: 1997 TVB Demi-Gods and Semi-Devils
天龙八部 (Tiānlóng Bābù) ang pinaka-komplikadong nobela ni Jin Yong, at ang 1997 TVB bersyon ay maayos na humawak sa mga interwoven na kwento. Tatlong pangunahing tauhan — Xiao Feng (萧峰 Xiāo Fēng), Duan Yu (段誉 Duàn Yù), at Xu Zhu (虚竹 Xū Zhú) — bawat isa ay nakakakuha ng sariling naratibong arko na unti-unting nagtatagpo.
Ang pagpili kay Xiao Feng ay lalo pang nakaka-inspire. Ang aktor ay nahuhuli ang parehong makabayang kaakit-akit at ang nakapanghihina na kahinaan na nagbibigay sa Xiao Feng ng pinakamagandang nilikha ni Jin Yong. Ang eksena kung saan hindi sinasadyang napatay ni Xiao Feng si A'Zhu (阿朱 Ā Zhū) gamit ang Eighteen Dragon-Subduing Palms (降龙十八掌 Xiánglóng Shíbā Zhǎng) ay nananatiling isa sa mga pinaka-emotional na sandali sa lahat ng Tsina sa telebisyon.
Ang Modernong Klasiko: 2003 Mainland Demi-Gods and Semi-Devils
Ang 2003 mainland Chinese na pagsasalin na pinagbibidahan ni Hu Jun (胡军 Hú Jūn) bilang Xiao Feng ay nagdala ng isang pisikal na tensyon sa tungkulin na kulang sa mga nakaraang representasyon. Si Hu Jun ay hindi lamang bumubuo kay Xiao Feng — siya ay namumuhay dito. Ang kanyang mga laban ay nagdadala ng tunay na bigat at galit, at ang kanyang pagpapakita ng pagbagsak ni Xiao Feng pagkatapos ng pagkamatay ni A'Zhu ay...