De Grappige Roman schrijver
Jin Yong's reputatie als een serieuze literaire figuur heeft iets belangrijks overschaduwd: hij was zeer grappig. Zijn romans bevatten slapstick, satire, ironie en karakterkomedie die de beste komische fictie in elke taal evenaren.
De humor is niet incidenteel. Het is structureel — het biedt verlichting van de tragedie, humaniseert de personages, en bevat vaak de scherpste sociale kritiek in de romans.
Wei Xiaobao: Het Komische Meesterwerk
De Herten en de Ketel is Jin Yong's grappigste roman, en Wei Xiaobao is zijn grappigste personage. Wei Xiaobao is een straatjongere die in een bordeel is opgevoed en zijn weg naar het Qing-hof blaft, de beste vriend van de keizer wordt en zeven vrouwen verzamelt — terwijl hij volledig niet in staat is om te vechten. Gerelateerde lectuur: Zhou Botong: De Oude Urchin Die Nooit Volwassen Werd.
De komedie komt voort uit de kloof tussen Wei Xiaobao's werkelijkheid en zijn pretenties. Hij zegt een vechtsportexpert te zijn terwijl hij van elke strijd wegloopt. Hij zegt loyaal te zijn terwijl hij iedereen verraadt. Hij zegt bescheiden te zijn terwijl hij rijkdom en vrouwen op een alarmerend tempo accumuleert.
Maar de diepste komedie is structureel: Wei Xiaobao, het meest oneerlijke personage in het Jin Yong-universum, is het meest succesvol. Hij overleeft, verdient meer en voortplant zich sneller dan elke nobele held in elke andere roman. Jin Yong's laatste uitspraak over de martial arts wereld is een grap — en de grap is op de helden.
De Secte Satire
Jin Yong's voorstelling van martiale kunst sectes is vaak satirisch. De sectes beweren rechtvaardigheid te handhaven, maar hun werkelijke gedrag wordt gedreven door petty rivaliteiten, territoriale geschillen, en ego.
In Glimlachende, Trots Wanderer zijn de "rechtvaardige" sectes corrupter dan de "kwade" Sun Moon Heilige Cultus. De leiders van de rechtvaardige alliantie zijn hypocrieten die morele taal gebruiken om machtsgrepen te rechtvaardigen. De leider van de kwade cultus is in ieder geval eerlijk over zijn verlangen naar macht.
Dit is politieke satire vermomd als martiale kunst fictie. Jin Yong bespot niet alleen fictieve sectes. Hij bespot elke instelling die morele autoriteit claimt terwijl ze eigenbelang najaagt.
De Romantische Komedie
Jin Yong's romantische subplotten bevatten vaak oprechte komedie. Huang Rong's manipulatie van Hong Qigong door middel van koken is grappig. Yang Guo's pogingen om weerstand te bieden tegen zijn gevoelens voor Xiao Longnu zijn grappig. Zhang Wuji's onvermogen om te kiezen tussen vier vrouwen is grappig (en ook pijnlijk, wat het goede komedie maakt).
De humor in deze situaties komt voort uit herkenning — lezers zien hun eigen romantische verwarringen weerspiegeld in de dilemma's van de personages. De martiale kunstsetting maakt de situaties dramatischer, maar de onderliggende komedie is universeel.
Waarom de Humor Belangrijk Is
Jin Yong's humor is belangrijk omdat het voorkomt dat zijn romans pompeus worden. Een martiale kunst epiek die zichzelf volledig serieus neemt, loopt het risico belachelijk te worden. Jin Yong's bereidheid om te lachen om zijn eigen genre — om de absurditeit van geheime technieken, dramatische eden, en confrontaties op kliffen te erkennen — houdt de romans gegrond.
De humor maakt ook de tragedie effectiever. Wanneer een grappig personage sterft, is het verlies groter omdat de lezer met hen heeft gelachen. Wanneer een satirische situatie serieus wordt, is de verschuiving krachtiger omdat de lezer het niet verwachtte.
Komedie en tragedie zijn geen tegenpolen in Jin Yong's werk. Ze zijn partners.
---Belangrijke Chinese termen: 金庸 (Jīn Yōng) • 武侠小说 (wǔxiá xiǎoshuō, martiale kunst fictie) • 江湖 (jiānghú, de martiale wereld) • 大侠 (dàxiá, grote held) • 武林 (wǔlín, martiale kunst gemeenschap) • 门派 (ménpài, martiale secte)