Jin Yong was geen goede god voor zijn personages. Hij doodde geliefde helden, scheidde geliefden gedurende decennia, en gaf zijn deugdzaamste personages de meest tragische lotgevallen. Zijn eindes zijn krachtig juist omdat ze de lezers niet geven wat ze willen — ze geven de lezers wat het verhaal vereist.
Maar dat heeft fans er niet van weerhouden om alternatieven te bedenken. Decennia lang hebben Chinese internetfora vurige debatten gehost over hoe Jin Yong's romans hadden moeten eindigen. Sommige van deze alternatieve eindes zijn wensdenken. Anderen zijn oprechte, overtuigende argumenten dat de logica van het verhaal in een andere richting wees. Ga verder met Verborgen Verbindingen Tussen Jin Yong Romans.
Hier zijn de eindes die fans niet kunnen laten herschrijven.
Xiao Feng Leeft
Het einde van Demi-Gods and Semi-Devils (天龙八部, Tiānlóng Bābù) is het meest verwoestende in heel Jin Yong. Xiao Feng (萧峰, Xiāo Fēng), die een oorlog tussen de Song- en Liao-empire heeft weten te voorkomen door de Liao-keizer te dwingen een vredesgelofte af te leggen, pleegt zelfmoord bij Yanmen Pass (雁门关, Yànmén Guān). Hij doet dit omdat hij zijn eigen mensen (de Khitan) heeft verraden om een ander volk (de Han-Chinezen) te redden, en hij kan niet leven met de tegenstrijdigheid.
Het is een perfect einde. Het is ook ondraaglijk.
Het fan-alternatief: Xiao Feng overleeft en wordt een brug tussen de twee culturen. In plaats van te sterven aan de onmogelijke tegenstrijdigheid van zijn dubbele identiteit, omarmt hij deze — hij wordt de eerste persoon die echt tot beide werelden behoort. Hij vestigt zich ergens op de grens, misschien met A'Zhu (阿朱, Ā Zhū) — die in deze versie ook overleeft (zie hieronder).
Waarom fans het willen: Omdat Xiao Feng het meest bewonderenswaardige personage is dat Jin Yong ooit heeft gecreëerd. Hij is moedig, eervol, loyaal en oprecht goed. Zijn dood voelt als een straf voor het te nobel zijn voor de wereld waarin hij leeft.
Waarom Jin Yong gelijk had: Omdat de wereld waarin Xiao Feng leeft TE gebroken is voor iemand zoals hij. Het Song-Liao-conflict is gebaseerd op echte geschiedenis, en echte geschiedenis heeft geen schone resoluties. Xiao Feng's dood is een veroordeling van het nationalisme en tribalism dat zijn leven onmogelijk maakte. Als hij had overleefd, zou de veroordeling zijn kracht verliezen.
A'Zhu Overleeft Niet
A'Zhu's dood in Demi-Gods and Semi-Devils is het moment dat Xiao Feng breekt — en lezers breekt. Ze vermomt zich als haar vader, Duan Zhengchun, om hem te beschermen, en Xiao Feng doodt haar met zijn eigen handen voordat hij beseft wie ze is.
| Wat gebeurde er | Wat fans wensen dat had plaatsgevonden | |----------------|---------------------------------------| | A'Zhu vermomt zich als Duan Zhengchun | A'Zhu onthult zichzelf voor de fatale klap | | Xiao Feng doodt haar onbewust | Xiao Feng stopt op tijd | | Ze sterft in zijn armen | Ze ontsnappen samen naar de graslanden | | Hij wordt voor altijd door schuld gekweld | Ze fokken vee en leven in vrede |Het fan-alternatief: Xiao Feng herkent A'Zhu's vermomming op het laatste moment. Ze ontsnappen samen naar de Mongoolse graslanden, zoals A'Zhu had gedroomd. Ze leiden een eenvoudig leven met het hoeden van vee en paarden, ver weg van het geweld van de jianghu.
Waarom fans het willen: Omdat het liefdesverhaal van A'Zhu en Xiao Feng het meest tedere is dat Jin Yong ooit heeft geschreven. Hun droom van een eenvoudig leven op de graslanden is hartverscheurend bescheiden — ze willen geen macht of glorie, alleen elkaar. Die droom vernietigen is bijna te wreed.
Waarom Jin Yong gelijk had: Omdat de roman gaat over de onmogelijkheid om te ontsnappen aan je identiteit. A'Zhu's dood is wat Xiao Feng transformeert van een held in een tragische figuur. Zonder die dood is Demi-Gods and Semi-Devils een ander — en minder — boek.
Yang Guo Kiest Guo Xiang
In The Return of the Condor Heroes (神雕侠侣) wacht Yang Guo (杨过) zestien jaar op Xiao Longnu (小龙女). Tijdens die tijd ontmoet hij Guo Xiang (郭襄, Guō Xiāng), de tienerdochter van Guo Jing en Huang Rong. Guo Xiang wordt diep verliefd op Yang Guo. Hij is vriendelijk tegen haar, maar beantwoordt nooit haar gevoelens — zijn hart behoort toe aan Xiao Longnu.
Het fan-alternatief: Xiao Longnu is echt dood (zoals iedereen zestien jaar gelooft), en Yang Guo opent uiteindelijk zijn hart voor Guo Xiang. Hun relatie ontwikkelt zich langzaam, gebouwd op wederzijds respect en gedeelde rouw in plaats van de passionele, allesverbruikende liefde die hij had met Xiao Longnu.
Waarom fans het willen: Omdat Guo Xiang een van Jin Yong's meest geliefde personages is — moedig, geestdriftig en oprecht goed. Haar onbeantwoorde liefde voor Yang Guo is een van de treurigste subplotten in het hele canon. Ze besteedt de rest van haar leven aan het zoeken naar hem, en richt uiteindelijk de Emei Sect (峨眉派) op als non, nooit gehuwd. Fans vinden dat ze beter verdiende.
Waarom Jin Yong gelijk had: Omdat de roman gaat over de kracht van absolute toewijding. Yang Guo's zestienjarige wachten is betekenisvol precies omdat het irrationeel is — iedereen zegt hem dat Xiao Longnu dood is, en hij wacht toch. Als hij verder was gegaan, zou het centrale thema van het verhaal instorten. En Guo Xiang's onbeantwoorde liefde, hoewel pijnlijk, is wat haar personage diepte geeft. Ze wordt de oprichter van Emei VANWEGE haar hartzeer, niet ondanks het.
Wei Xiaobao Blijft Bij Eén Vrouw
Wei Xiaobao (韦小宝, Wéi Xiǎobǎo) uit The Deer and the Cauldron (鹿鼎记) eindigt met zeven vrouwen. Zeven. Dit is deels voor de komedie en deels als een satire op de haremfantasie die de Chinese fictie doordrenkt.
Het fan-alternatief: Wei Xiaobao kiest voor Shuang'er (双儿, Shuāng'ér) — de loyale, zachte meid die hem onvoorwaardelijk liefheeft — en laat de andere zes gaan. Hij vestigt zich, wordt iets minder verschrikkelijk, en leidt een rustig leven.
Waarom fans het willen: Omdat Shuang'er de enige van de zeven is die Wei Xiaobao liefheeft om wie hij werkelijk is, in plaats van bedrogen, gedwongen of politiek gemotiveerd te zijn. En omdat het einde met zeven vrouwen aanvoelt alsof het Wei Xiaobao's slechtste eigenschappen belohnt.
Waarom Jin Yong gelijk had: Omdat The Deer and the Cauldron een satire is. Wei Xiaobao is een opzettelijke omkering van de traditionele wuxia-held — hij is laf, oneerlijk en moreel bankroet. Het einde met zeven vrouwen is opzettelijk absurd. Het is Jin Yong die lacht om het genre dat hij heeft gecreëerd, en om lezers die een conventioneel gelukkig einde willen voor een onconventioneel personage.
Guo Jing Verlaat Xiangyang
In de achtergrondverhaal van The Heaven Sword and Dragon Saber sterft Guo Jing (郭靖) terwijl hij Xiangyang verdedigt tegen de Mongoolse invasie. Hij weet dat de stad zal vallen. Hij blijft toch, omdat "een ware held het land en het volk dient" (侠之大者，为国为民).
Het fan-alternatief: Guo Jing erkent dat Xiangyang verloren is en trekt zich met zijn gezin en volgelingen terug. Hij behoudt de kennis van martiale kunsten en de mensen die het dragen, in plaats van te sterven in een zinloze laatste poging. Hij leeft om een andere dag te vechten, misschien als leider van een guerrilla-weerstand.
Waarom fans het willen: Omdat Guo Jing's dood verspild aanvoelt. Hij is de grootste martial artist van zijn generatie, en hij sterft in een gevecht dat niets verandert — de Mongolen veroveren China toch. Zijn dood is nobel maar strategisch zinloos.
Waarom Jin Yong gelijk had: Omdat dat de kern is. Heroïsme gaat niet om winnen. Het gaat erom ergens voor te staan, zelfs als je weet dat je zult verliezen. Guo Jing's dood bij Xiangyang is de ultieme uitdrukking van het wuxia-ideaal — niet slimme strategie, niet suprematie in de martial arts, maar morele moed in het gezicht van zekere nederlaag. Als hij zich had teruggetrokken, zou hij een slimme generaal zijn geweest. Door te blijven werd hij een legende.
Het Patroon
Opmerk je iets over al deze alternatieve eindes? Ze zijn allemaal gelukkiger. Fans willen dat Xiao Feng leeft, A'Zhu overleeft, Yang Guo nieuwe liefde vindt, Wei Xiaobao zich vestigt, en Guo Jing ontsnapt.
Jin Yong begreep iets dat zijn fans soms weigeren: tragedie is niet het tegenovergestelde van een goed einde. Het IS een goed einde, wanneer het verhaal dat vereist. Zijn personages lijden omdat de wereld waarin ze leven onrechtvaardig is, en doen alsof het anders is zou een leugen zijn.
De alternatieve eindes die fans zich voorstellen zijn prachtig. Ze zijn ook mindere verhalen. Jin Yong kende het verschil, en hij had de moed om de eindes te schrijven die zijn romans nodig hadden in plaats van de eindes die zijn lezers wilden.
Daarom blijven we er decennia later nog steeds over discussiëren. Een bevredigend einde wordt vergeten. Een verwoestend einde wordt voor altijd bediscussieerd.
--- Je vindt het misschien ook leuk: - Verkenning van de Liefdesverhalen in Jin Yong - De Tijdloze Aantrekkingskracht van Jin Yong - De Grootste Onopgeloste Mysteries in Jin Yong Romans