ทำไมคนจีนทุกคนรู้จักจินยง

ถามคนจีนที่อายุเกิน 25 ปีว่า จำตัวละครของจินยงได้ไหม พวกเขาจะไม่ลังเลเลย พวกเขาอาจจะชื่อกัวจิง (郭靖), หวงรอง (黄蓉), เสี่ยวเฟิง (萧峰), หลิงหูชง (令狐冲), หรือ เว่ยเซียเป่า (韦小宝) — แต่พวกเขาจะบอกชื่อใดชื่อหนึ่งได้ทันทีโดยไม่ต้องคิด ถามพวกเขาถึงการบอกเล่าลักษณะของตัวละครนั้น พวกเขาจะพูดไปได้เป็นยี่สิบนาที

ลองทำการทดลองเดียวกันกับนักเขียนคนอื่นดู คุณจะไม่ได้ผลแบบเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นลู่ซุน (鲁迅), เหมาซาน (莫言), หรือ นักเขียนในภาษาทุกภาษา จินยงมีตำแหน่งที่ไม่เหมือนใครในวัฒนธรรมจีน: เขาไม่เพียงแค่อ่านมาก แต่เขายังเป็นที่รู้จักทั่วทุกมุมโลก มีเหตุผลเฉพาะที่ทำให้เป็นเช่นนั้น

ผลกระทบจากการเผยแพร่เป็นตอน

นวนิยายของจินยงถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบซีเรียลในหนังสือพิมพ์ Ming Pao (明报) และ New Evening Post (新晚报) ที่ฮ่องกง นั่นหมายความว่าการอ่านจินยงไม่ใช่กิจกรรมเดี่ยว — มันเป็นพิธีกรรมที่แชร์กันในแต่ละวัน ผู้คนหลายล้านอ่านบทเดียวกันในวันเดียวกันและพูดคุยกันในครอบครัว เพื่อนๆ และเพื่อนร่วมงาน

การเผยแพร่แบบเป็นตอนนี้สร้างประสบการณ์การอ่านทางสังคมที่หนังสือเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำซ้ำได้ หากคุณไม่ได้อ่านบทในวันนี้ คุณจะถูกทิ้งให้ออกจากการสนทนา ความกดดันทางสังคมในการตามให้ทันนั้นมหาศาล และมันหมายความว่าผู้ที่อ่านจินยงมีการขยายไปไกลกว่าคนที่ปกติจะอ่านนวนิยาย

| ช่องทางการเผยแพร่ | ยุค | ขอบเขต | |---------------------|-----|-------| | การเผยแพร่ในหนังสือพิมพ์ | 1955-1972 | ฮ่องกง, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ | | เวอร์ชันหนังสือเถื่อน | 1960s-1980s | ไต้หวัน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, จีนแผ่นดินใหญ่ (ใต้ดิน) | | การตีพิมพ์อย่างเป็นทางการในแผ่นดินใหญ่ | 1980s - ปัจจุบัน | ทั้งหมดของจีน | | การดัดแปลงทางโทรทัศน์ | 1970s - ปัจจุบัน | ทุกพื้นที่ที่พูดภาษาจีน | | อินเทอร์เน็ต/ดิจิทัล | 2000s - ปัจจุบัน | ชุมชนจีนทั่วโลก |

แต่ละช่องทางนำจินยงสู่ผู้ชมใหม่ คนที่อ่านหนังสือพิมพ์ในปี 1950 กลายเป็นพ่อแม่ที่แนะนำบุตรหลานให้รู้จักนวนิยายในปี 1980 การดัดแปลงทางโทรทัศน์ในปี 1990 เข้าถึงผู้คนที่ไม่เคยอ่านนวนิยายเลย อินเทอร์เน็ตทำให้ข้อความสามารถเข้าถึงได้ฟรีสำหรับทุกคนที่มีการเชื่อมต่อ

ตัวคูณทางโทรทัศน์

การอ่านนวนิยายต้องใช้เวลา การรู้หนังสือต้องฝึกฝน และต้องมีความตั้งใจ ดูทีวีเพียงแค่ต้องมีโซฟา นี่คือเหตุผลว่าทำไมการดัดแปลงทางโทรทัศน์จึงเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการทำให้จินยงเข้าถึงได้อย่างแพร่หลาย

ในปี 1980 และ 1990 ครัวเรือนจีนมักมีโทรทัศน์เพียงหนึ่งเครื่อง ทั้งครอบครัวนั่งดูด้วยกัน เมื่อมีการออกอากาศการดัดแปลงจินยง ปู่ย่าตายาย, พ่อแม่, และลูกๆ ต่างดูรายการเดียวกัน นี่สร้างความคุ้นเคยข้ามเจนเนอเรชันที่ไม่มีผลิตภัณฑ์วัฒนธรรมอื่นสามารถทำได้

การดัดแปลงยังทำให้จินยงเข้าถึงได้สำหรับผู้ที่มีการรู้หนังสือน้อย — คนในชนบท, ผู้สูงอายุที่พลาดการศึกษาระหว่างวัฒนธรรมปฏิวัติ, และเด็กที่ยังเด็กเกินกว่าจะอ่านนวนิยาย โทรทัศน์ช่วยทำให้จินยงเป็นประชาธิปไตยในรูปแบบที่สิ่งพิมพ์ไม่สามารถทำได้

ปัจจัยด้านเวลา

นวนิยายของจินยงมาถึงในช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในประวัติศาสตร์จีน พิจารณาเส้นเวลา:

1950s-1960s: ฮ่องกงเป็นอาณานิคมของอังกฤษที่เต็มไปด้วยผู้ลี้ภัยจากจีนแผ่นดินใหญ่ ผู้คนได้รับการพลัดถิ่น กังวล และกระหายเรื่องราวเกี่ยวกับอัตลักษณ์จีนและความกล้าหาญ จินยงให้สิ่งนั้นซึ่งคือ นวนิยายที่ตั้งอยู่ในประวัติศาสตร์จีน featuring ฮีโร่จีนที่เขียนในภาษาจีนเฉลิมพระเกียรติวัฒนธรรมจีน

1980s: จีนเปิดประเทศหลังจากการปฏิวัติวัฒนธรรม รุ่นใหม่ทุกคนถูกขาดแคลนความบันเทิงและวัฒนธรรม นวนิยายของจินยงหลั่งไหลเข้ามา — แรกเริ่มในรูปแบบสำเนาเถื่อน จากนั้นก็เป็นฉบับถูกกฎหมาย สำหรับคนที่ใช้เวลาทศวรรษหนึ่งอ่านแต่เพียงข้อมูลการเมือง จินยงเป็นการเปิดหูเปิดตา นวนิยายของเขาตื่นเต้น เต็มไปด้วยอารมณ์ และ — ที่สำคัญ — มีลักษณะเป็นการเมืองต่ำพอที่จะได้รับอนุญาตจากทางการ

1990s-2000s: ยุคฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ ชาติพันธุ์เกิดความรู้สึกชาตินิยมมากขึ้น ความสนใจในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมเพิ่มขึ้น นวนิยายของจินยงซึ่งเฉลิมฉลองประวัติศาสตร์ จิตวิทยา และศิลปะการต่อสู้ของจีน ได้ตรงกับช่วงเวลาของวัฒนธรรม

ในแต่ละจุดสำคัญในประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่ นวนิยายของจินยงมีอยู่เสมอ ซึ่งเสนอสิ่งที่ผู้คนต้องการ ในปี 1950: อัตลักษณ์ ในปี 1980: เสรีภาพ ในปี 2000: ความภาคภูมิใจ

สถาปัตยกรรมทางอารมณ์

นวนิยายของจินยงทำงานในระดับอารมณ์ที่เหนือกว่าการวิเคราะห์วรรณกรรม พวกเขามีฉากที่ฝังอยู่ในความทรงจำของวัฒนธรรมจีน:

- เสี่ยวเฟิงที่ปากทางหยานเหมิน (萧峰雁门关, Xiāo Fēng Yànmén Guān) — ขณะที่เสี่ยวเฟิงค้นพบว่าเขาเป็นคนชาติข่ายซึ่ง ต่างจากชาวฮั่นจีน เขายืนอยู่ระหว่างสองกองทัพและเลือกที่จะ die มากกว่าที่จะทำสงคราม คนจีนที่อ่านหรือดูฉากนี้ในวัยรุ่นจะฝังใจมันไปตลอดชีวิต - หยางกั๋วรออยู่สิบหกปี (杨过十六年等待) — หยางกั๋วรออยู่สิบหกปีที่ขอบหน้าผาสำหรับเสี่ยวหลงหนู ซึ่งเขาเชื่อว่าตายไปแล้ว เมื่อเธอปรากฏตัวขึ้นในที่สุด การปล่อยอารมณ์ที่รุนแรงนั้น จึงทำให้ผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่หลายคนร้องไห้ - กัวจิงป้องกันเซียงหยาง (郭靖守襄阳) — กัวจิงการป้องกันเซียงหยางที่ถูกกำหนดให้ล้มเหลวจากการบุกรุกของมองโกล เขารู้ว่าเขาจะต้องสูญเสีย แต่เขายังอยู่ เหตุการณ์นี้ได้นำบทพูด “侠之大者，为国为民” (xiá zhī dà zhě, wèi guó wèi mín — “ฮีโร่ตัวจริงรับใช้ชาติและประชาชน”) มา ซึ่งได้กลายเป็นหนึ่งในประโยคที่ถูกอ้างถึงมากที่สุดในวัฒนธรรมสมัยนิยมจีน

ฉากเหล่านี้ไม่ใช่แค่จุดพลอต แต่เป็นจุดเด่นทางอารมณ์ที่คนจีนแบ่งปัน การอ้างอิงถึงพวกเขาสร้างการเชื่อมโยงทางอารมณ์ทันที เช่นเดียวกับที่คนอเมริกันอาจเชื่อมโยงกันผ่านความทรงจำที่แชร์กันเกี่ยวกับฉากจากภาพยนตร์เฉพาะหรือช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์

ฟังก์ชันด้านอัตลักษณ์

ในระดับที่ลึกที่สุด นวนิยายของจินยงช่วยให้คนจีนตอบคำถาม: “การเป็นคนจีนหมายถึงอะไร?”

นี่ไม่ใช่คำถามง่ายๆ จีนเป็นประเทศที่กว้างใหญ่ มีความหลากหลาย และมีความสัมพันธ์ซับซ้อนกับประวัติศาสตร์ของตน การปฏิวัติวัฒนธรรมพยายามทำลายวัฒนธรรมดั้งเดิม การทันสมัยและการตะวันตกได้เปลี่ยนชีวิตประจำวันจนไม่สามารถจดจำได้ ความแตกต่างในระดับภูมิภาคในภาษา อาหาร และประเพณีมีมากมาย

นวนิยายของจินยงจัดทำนิยามทางวัฒนธรรมที่ใช้ร่วมกันซึ่งเกินกว่าการแบ่งแยกเหล่านี้ นักธุรกิจพูดภาษากวางตุ้งในฮ่องกง, ศาสตราจารย์พูดภาษาจีนกลางในปักกิ่ง, และคุณยายพูดภาษาฮกเกี้ยนในสิงคโปร์สามารถพูดคุยกันเกี่ยวกับตัวละครกัวจิงด้วยความคุ้นเคยเท่าเทียมกัน จินยงเป็นหนึ่งในไม่กี่จุดสัมผัสทางวัฒนธรรมที่รวมโลกที่พูดภาษาจีนทั้งหมด

นวนิยายของเขายังเสนอภาพลักษณ์ของวัฒนธรรมจีนที่ผู้คนต้องการระบุด้วย: กล้าหาญ มีเกียรติ มีกิจกรรมสัมผัสความละเอียดอ่อนทางปรัชญาและมีความเป็นมนุษย์ลึกซึ้ง แม้จียงหูจะเป็นเรื่องสมมติ แต่คุณค่าที่มันแสดงถึง — ความจงรักภักดี (义, yì), ความถูกต้อง (侠, xiá) และความเห็นอกเห็นใจ (仁, rén) — เป็นคุณค่าที่คนจีนยอมรับว่าเป็นของตนเอง สำรวจเพิ่มเติม: การอ้างอิงจินยงในชีวิตประจำวันของจีนสมัยใหม่.

ผลกระทบของเครือข่าย

ความรู้ทางวัฒนธรรมมีผลกระทบต่อเครือข่าย: ยิ่งมีผู้คนรู้มากขึ้นเท่าไร มันก็ยิ่งมีคุณค่ามากขึ้นเท่านั้น จินยงได้ผ่านจุดเปลี่ยนตั้งแต่หลายทศวรรษที่ผ่านมา การรู้จักจินยงไม่ใช่ทางเลือกในวัฒนธรรมจีน — มันเป็นโครงสร้างพื้นฐาน

หากคุณไม่รู้จักจินยง: - คุณจะพลาดการอ้างอิงในประชุมธุรกิจ - คุณจะไม่เข้าใจมุกตลกครึ่งหนึ่งในโซเชียลมีเดีย - คุณจะสับสนกับชื่อรายการทีวีและพล็อตหนัง - คุณจะขาดคำศัพท์ร่วมกับเพื่อนร่วมงาน เพื่อน และครอบครัว - คุณจะพลาดความหมายเชิงอารมณ์ในการสนทนาหลายต่อหลายครั้ง

สิ่งนี้สร้างวงจรที่ย้ำซึ่งกันและกัน ผู้ปกครองแนะนำลูกให้รู้จักจินยงเพราะพวกเขารู้ว่าการอ้างอิงเหล่านี้จะมีประโยชน์ โรงเรียนรวมจินยงไว้ในรายชื่อการอ่านเพราะความรู้ทางวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่คาดหวัง เครือข่ายโทรทัศน์ยังคงผลิตการดัดแปลงต่อไปเพราะการรับประกันผู้ชมนี้ และวงจรนี้ยังคงดำเนินต่อไป

ทุกคนจีนรู้จักจินยงเพราะทุกคนจีนรู้จักจินยง มันเป็นวงกลม แต่เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง และนั่นคือสาเหตุที่อิทธิพลของเขาจะยังคงอยู่ต่อไปอย่างยาวนานหลังจากคนสุดท้ายที่อ่านซีเรียลในหนังสือพิมพ์ดั้งเดิมหายไป

นวนิยายไม่ใช่แค่เรื่องราว แต่มันคือความฝันที่ใช้ร่วมกันของอารยธรรม และคุณไม่สามารถเลือกที่จะออกจากความฝันของอารยธรรมได้